شمارهٔ ۲۲۳

۷ بیت

اگر دلبر ز ما دل برنگیرددل من غیر او دلبر نگیرد

اگر زر در میان نبود کمر رامیان دوست را دربر نگیرد

صبا دم می‌دهد گل را ولیکننخواهد خورد دم تا زر نگیرد

خیال دوست در چشمم نیایدکه او را دیده در گوهر نگیرد

برو زاهد که تو بادی و من شمعدم سرد تو با من درنگیرد

به تنهائی توان ملکی گرفتنکه سلطان با همه لشکر نگیرد

دل ناصر شود چون غنچه پر خونبه دور گل اگر ساغر نگیرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و دل‌باختگی شاعر اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر معشوق از او روی برگرداند، دل او هیچ‌گاه از او دلخواهی نخواهد کرد. او همچنین به اهمیت عشق و علاقه در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون وجود عشق، هیچ چیز دیگر نمی‌تواند دل او را شاد کند. در ادامه، شاعر به تمثیل‌هایی از طبیعت و رابطه‌اش با معشوق می‌پردازد، مانند زردی گل و تأثیر گلبرگ‌ها که همگی نشان از وابستگی عاطفی عمیق او دارند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که تنها و بدون عشق، حتی با قدرت و نفوذ هم نمی‌تواند خوشبخت باشد.