شمارهٔ ۲۰۲
به نزد اهل نظر هر که دیدهای داردمدام دیده ز روی تو بر نمیدارد
کسی که دیده به دیدار دوست روشن کردحدیث طعنهٔ دشمن به گوش مینارد
مرا ز فرقت دلدار مهربان هر دمز کنج دیدهٔ خونین ستاره میبارد
هر آنکه پند رقیبان نمیکند در گوشز گنج صحبت یارش نصیب کی دارد
رقیب را چه محل تا که پیش صبحت یارنشیند و به بیهوده راز بر دارد