شمارهٔ ۱۲۱

۹ بیت

نه جز تو اهل دل را دلبری هستنه از تو در جهان شیرین‌تری هست

نثار گرد راهت گر دلی بودفدای خاک پایت گر سری هست

در وصلب به رویم بسته باداجز این در دو جهانم گر دری هست

به زلفت بسته نتوان شد همه عمرکه ما را نیز سودا و سری هست

کسی گردد ندیم خلوت خاصکه چون شمعش ز آتش افسری هست

به درویشی مبین ما را که ما رااز آب چشم گلگون گوهری هست

دل از تقلید خالی کن که مقصودبرون از کفر و ایمان دیگری هست

طواف دیر کن دوری که او نیزز ملک لایزالی کشوری هست

نکردی یاد از ناصر که ما راغلامی یا سگی یا چاکری هست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تمجید و محبت به معشوقه می‌پردازد و بیان می‌کند که هیچ‌کس مانند او دلربا نیست و آنچه در جهان شیرین‌تر از او باشد وجود ندارد. شاعر از عشق و دلبستگی‌اش می‌گوید و آرزو می‌کند که اگر کسی دلی برای نثار دارد، آن را به خاک پای معشوقه‌اش تقدیم کند. همچنین بیان می‌کند که در عشق، درهای دیگری وجود ندارد و نمی‌توان همیشگی به زلف او گره خورد، چرا که او نیز همچون ما از نزدیکان و دل‌باختگان خاص است. در ادامه، تاکید می‌شود که دل باید از تقلید و تعصبات خالی باشد و به اصل و حقیقت عشق توجه شود. در نهایت، شاعر به ناصر اشاره می‌کند و می‌گوید که ما نیز در این دلبستگی به عشق، حتی از پیش‌خدمت و بنده‌ای برای او بیشتر اهمیت قائل نیستیم.