شمارهٔ ۳۳۱
سربلندان جهان را نام احسان است و بسسرو را در بوستان قد نمایان است و بس
خانه این قوم را چون مسجد آدینه دانزینت قالین شأن پیش ایوان است و بس
گر روی در خانه ایشان پشیمان می خوریخوردنی در خانه ایشان پشیمان است و بس
پاره می سازند جیبت چون طمع سازی لباسحاصل از پوشیدنی چاک گریبان است و بس
مجلس عالی ایشان را تماشا کردنیستکاسه آبی و گاهی پرچه نان است و بس
نیست فرقی در میان مردگان این گروهامتیازی گر بود این قوم را جان است و بس
می خورند آبی و می کاوند دندان گوئیاخوردن ایشان همیشه آب دندان است و بس
سیدا در خانه اهل کرم ارباب جودگر بود گفت و شنودی منع دربان است و بس