شمارهٔ ۱۱۹

۵ بیت

دلم به پرده دریهای اشک خورسند استمحبت پدری عیب پوش فرزند است

به غیر محنت و غم نیست قسمت فرهادهمیشه خون جگر روزیی هنرمند است

ز اهل جود صدایی بروز نمی آیددر مروت احسان ز پشت او بند است

به توبه یی که شکستی درست تکیه مکنبنه ز دست عصایی که سست پیوند است

ز اشک و آه مرا سیدا جدایی نیستیکیست نور دل و دیگری جگر بند است