شمارهٔ ۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: هیبکند۷ بیت

عاشق ار بر رخ معشوق نگاهی بکندنه چنان است گمانم که گناهی بکند

ما به عاشق نه همین رخصت دیدار دهیمبوسه را نیز دهیم اذن که گاهی بکند

آنکه آرایش این باغ ازو بود اکنوننگذارند که از دور نگاهی بکند

دیدن چهره ی معشوق ثواب است خصوصکه دمی در دل بیرحم تو راهی بکند

آنچه با این دل ویرانه غم عشق تو کردکافرم گر به دهی هیچ سپاهی بکند

دوش دیدم که درآمد ز درم یار به خواباثر این خواب به بیداری الهی بکند

باکم از قتل صفایی به ستم نیست ولیکترسم از دست تو یک نیم شب آهی بکند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق عاشقانه خود را بیان می‌کند. عشق را به دیدار معشوق پیوند می‌زند و می‌گوید که حتی یک نگاه از جانب معشوق می‌تواند زندگی را دگرگون کند و گناهی در آن نیست. او به زیبایی‌های معشوق اشاره کرده و می‌گوید که دیدن چهره‌اش ثواب دارد و نشان‌دهنده‌ی عشق عمیق است. شاعر از غم و درد ناشی از عشق حرف می‌زند و می‌گوید که این حس می‌تواند به اوج بصیرت برسد. در نهایت، به یاد خواب شب گذشته‌اش می‌افتد که در آن یار را دید و اثر این خواب را در بیداری حس می‌کند و از ترس جدایی و بی‌مهری معشوق صحبت می‌کند.