شمارهٔ ۱۳

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ادتوانکرد۸ بیت

از راه وفا گاه ز ما یاد توان کردگاهی به نگاهی دل ما شاد توان کرد

صید دل من لایق تیغ تو اگر نیستاز بهر خدا آخرش آزاد توان کرد

عالم مگر از ناله به رحم آورم ای دلفریاد ، چه با خویِ خداداد توان کرد

زین بعد کسی ناله من نشنود آریتا چند مگر ناله و فریاد توان کرد

مستم زمی عشق چنان کز پی مرگمصد میکده ، از خاکِ من آزاد توان کرد

انصاف کجا رفت ببین مدرسه کردندجایی که در آن میکده بنیاد توان کرد

منمای به زاهد تو ره کوی خراباتاین ره نه به هر بوالهوس ارشاد توان کرد

با غیر صفایی مه من عهد وفا بستدل را به چه امید دگر شاد توان کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و وفای به معشوق می‌پردازد. شاعر از لحظاتی یاد می‌کند که می‌توان با یاد یا نگاه معشوق دلش را شاد کرد، اگرچه می‌داند که معشوق ممکن است او را ترک کند. او احساس می‌کند که نمی‌تواند به سادگی ناله و فریاد کند و از دلش می‌خواهد که دیگر کسی صدای غم او را نشنود. شاعر مستی عشق را با مرگ مشابه می‌داند و به این نتیجه می‌رسد که در جایی که باید عشق ورزید، دیگر نمی‌تواند امیدی به شادی داشته باشد. در نهایت، او از ملامت زاهدان و عدم درک آن‌ها از عشق و زیبایی واقعی شکایت می‌کند و به عنوان یک عاشق، نمی‌تواند به راحتی نسبت به وفاداری معشوق امیدوار باشد.