غزل شمارهٔ ۹۵۵
سلام بر تو که سین سلام بر تو رسیدسلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید
بگرد بام تو گردان کبوتران سلامکه بیپناه تو کس را نشاید آرامید
چو پر و بال ز تو یافتست هر مرغیز غیر تو به کجا باشدش امید مرید
به هر طرف که ببینی تو مرغ سوخته پربدان که از طمع خام سوی دام پرید
تو آب کوثری و سوخته به تو آیدبرویدش سپس سوز پر و بال جدید