غزل شمارهٔ ۸۳۸
گر نخسپی شبکی جان چه شودور نکوبی در هجران چه شود
ور بیاری شبکی روز آریاز برای دل یاران چه شود
ور دو دیده به تو روشن گرددکوری دیده شیطان چه شود
گر برآری ز دل بحر غبارچون کف موسی عمران چه شود
ور سلیمان بر موران آیدتا شود مور سلیمان چه شود
ور چو الیاس قلاووز شویتا لب چشمه حیوان چه شود
ور بروید ز گل افشانی توهمه عالم گل و ریحان چه شود
آب حیوان که در آن تاریکیستپر شود شهر و بیابان چه شود
ور ز خوان کرم و نعمت توزنده گردد دو سه مهمان چه شود
ور ز دلداری و جان بخشی توجان بیابد دو سه بیجان چه شود
ور سواره سوی میدان آییتا شود سینه چو میدان چه شود
روی چون ماهت اگر بنماییتا رود زهره به میزان چه شود
آستین کرم ار افشانیتا ندریم گریبان چه شود
ور بریزی قدحی مالامالبر سر وقت خماران چه شود
ور بپوشیم یکی خلعت نوما غلامان ز تو سلطان چه شود
ور چو موسی بپذیری چوبیتا شود چوب تو ثعبان چه شود
رو به لطف آر و ز دشمن مشنوگر بجویی دل ایشان چه شود
بس کن ای دل ز فغان جمع نشینگر نگویی تو پریشان چه شود