غزل شمارهٔ ۸۳۶
گر نخسپی شبکی جان چه شودور نکوبی در هجران چه شود
ور بیاری شبکی روز آریاز برای دل یاران چه شود
ور دو دیده ز تو روشن گرددکوری دیده شیطان چه شود
ور بگیرد ز گل افشانی توهمه عالم گل و ریحان چه شود
آب حیوان که در آن تاریکیستپر شود شهر و بیابان چه شود
ور خضروار قلاووز شویتا لب چشمه حیوان چه شود
ور ز خوان کرم و نعمت توزنده گردد دو سه مهمان چه شود
ور ز دلداری و جان بخشی توجان بیابد دو سه بیجان چه شود
ور سواره سوی میدان آییتا شود سینه چو میدان چه شود
روی چون ماهت اگر بنماییتا رود زهره به میزان چه شود
ور بریزی قدحی مالامالبر سر وقت خماران چه شود
ور بپوشیم یکی خلعت نوما غلامان ز تو سلطان چه شود
ور چو موسی تو بگیری چوبیتا شود چوب چو ثعبان چه شود
ور برآری ز تک دریا گردچو کف موسی عمران چه شود
ور سلیمان بر موران آیدتا شود مور سلیمان چه شود
بس کن و جمع کن و خامش باشگر نگویی تو پریشان چه شود