غزل شمارهٔ ۳۰۱۳
یار در آخرزمان کرد طرب سازییباطن او جد جد ظاهر او بازیی
جمله عشاق را یار بدین علم کشتتا نکند هان و هان جهل تو طنازیی
در حرکت باش ازانک آب روان نفسردکز حرکت یافت عشق سر سراندازیی
جنبش جان کی کند صورت گرمابهایصف شکنی کی کند اسب گدا غازیی
طبل غزا کوفتند این دم پیدا شودجنبش پالانیی از فرس تازیی
میزن و میخور چو شیر تا به شهادت رسیتا بزنی گردن کافر ابخازیی
بازی شیران مصاف بازی روبه گریزروبه با شیر حق کی کند انبازیی
گرم روان از کجا تیره دلان از کجامروزیی اوفتاد در ره با رازیی
عشق عجب غازییست زنده شود زو شهیدسر بنه ای جان پاک پیش چنین غازیی
چرخ تن دل سیاه پر شود از نور ماهگر بکند قلب تو قالب پردازیی
مطرب و سرنا و دف باده برآورده کفهر نفسی زان لطف آرد غمازیی
ای خنک آن جان پاک کز سر میدان خاکگیرد زین قلبگاه قالب پردازیی