غزل شمارهٔ ۲۹۱۱
طبع چیزی نو به نو خواهد همیچیز نو نو راهرو خواهد همی
سر نو خواهی که تا خندان شودسر دو گوش سرشنو خواهد همی
جان پاکان طالب جان زر استجان حیوان کاه و جو خواهد همی
گفته مستان ساقیا هل من مزیدساقی از مستان گرو خواهد همی
رو به سر چون سیل تا بحر حیاتجوی کن کان آب گو خواهد همی