غزل شمارهٔ ۲۸۰۲
آخر ای دلبر تو ما را مینجویی اندکیآخر ای ساقی ز غم ما را نشویی اندکی
آخر ای مطرب نگویی قصه دلدار ماگر نگویی بیشتر آخر بگویی اندکی
گر بدی گفتند از من من نگفتم بد تو رااین قدر گفتم که یارا تنگ خویی اندکی
در جمال و حسن و خوبی در جهانت یار نیستشکرستانی ولیکن ترش رویی اندکی
این غزل را بین که خون آلود از خون دل استبوی خون دل بیابی گر ببویی اندکی