غزل شمارهٔ ۲۲۷۲
حداء البشیر بشارة یا جاردهش الفؤاد بما حداه و حاروا
سمعوا نداء الحق من فم طارققرب الخیام الیکم و الدار
و دنی کریم وجهه قمر الدجیو خیاله للعاشقین مدار
فتحلقوا حول البشیر و اقبلواسجدوا جمیعا للبشیر و زاروا
سکنت قلوب بعد ما سکن البلالبسوا لباس الجد منه و ساروا