غزل شمارهٔ ۲۲۷۱
جود الشموس علی الوری اشراقو وراء ها نور الهوی براق
و وراء انوار الهوی لی سیدضائت لنا بضیائه الافاق
ما اطیب العشاق فی اشواقهمالعشق ایضا نحوهم مشتاق
هموا لرؤیته فلاحت شمسهحارت و کلت نحوه الاحداق
نادی منادی عاشقیه بدعوهطفقوا الی صوت النداء و ساقوا
سکروا برؤیته و راح لقائهلا تحسبوهم بعد ذاک افاقوا
ان شئت من یحکیک برق خدودهضعفی و صفرة وجنتی مصداق