غزل شمارهٔ ۲۰۹۴
یک قوصره پر دارم ز سخنجان میشنود تو گوش مکن
دربند خودی زین سیر شدیگیری سر خود ای بیسر و بن
چون مستمعان جمله بروندگویم غم نو با یار کهن
کی سیر شود ماهی ز ترییا تشنه حق از علم لدن
گر سیر شدند این مستمعانجان میشنود از قرط اذن
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency