غزل شمارهٔ ۱۵۷
ای هوسهای دلم باری بیا رویی نماای مراد و حاصلم باری بیا رویی نما
مشکل و شوریدهام چون زلف تو چون زلف توای گشاد مشکلم باری بیا رویی نما
از ره و منزل مگو دیگر مگو دیگر مگوای تو راه و منزلم باری بیا رویی نما
درربودی از زمین یک مشت گل یک مشت گلدر میان آن گلم باری بیا رویی نما
تا ز نیکی وز بدی من واقفم من واقفماز جمالت غافلم باری بیا رویی نما
تا نسوزد عقل من در عشق تو در عشق توغافلم نی عاقلم باری بیا رویی نما
شه صلاح الدین که تو هم حاضری هم غایبیای عجوبه واصلم باری بیا رویی نما