غزل شمارهٔ ۱۵۶
ای هوسهای دلم بیا بیا بیا بیاای مراد و حاصلم بیا بیا بیا بیا
مشکل و شوریدهام چون زلف تو چون زلف توای گشاد مشکلم بیا بیا بیا بیا
از ره منزل مگو دیگر مگو دیگر مگوای تو راه و منزلم بیا بیا بیا بیا
درربودی از زمین یک مشت گل یک مشت گلدر میان آن گلم بیا بیا بیا بیا
تا ز نیکی وز بدی من واقفم من واقفماز جمالت غافلم بیا بیا بیا بیا
تا نسوزد عقل من در عشق تو در عشق توغافلم نی عاقلم باری بیا رویی نما
شه صلاح الدین که تو هم حاضری هم غایبیای عجوبه واصلم بیا بیا بیا بیا