گنج

غزل شمارهٔ ۱۵۵۹

من دوش به تازه عهد کردمسوگند به جان تو بخوردم
کز روی تو چشم برندارمگر تیغ زنی ز تو نگردم
درمان ز کسی دگر نجویمزیرا ز فراق توست دردم
در آتشم ار فروبری توگر آه برآورم نه مردم
برخاستم از رهت چو گردیبر خاک ره تو بازگردم