غزل شمارهٔ ۱۵۳۴
بیا ما چند کس با هم بسازیمچو شادی کم شود با غم بسازیم
بیا تا با خدا خلوت گزینیمچو عیسی با چنین مریم بسازیم
گر از فرزند آدم کس نماندچه غم داریم با آدم بسازیم
ور آدم نیز از ما گوشه گیردبه جان تو که بیاو هم بسازیم
یکی جانی است ما را شادی انگیزکه گر ویران شود عالم بسازیم
اگر دریا شود آتش بنوشیموگر زخمی رسد مرهم بسازیم
به پیش کعبه رویش بمیریمبدان چاه و بدان زمزم بسازیم