غزل شمارهٔ ۱۱۵۵
از آن مقام که نبود گشاد زود گذربرو به سوی خریدار خویش همچون زر
درخت اگر متحرک شدی ز جای به جانه رنج اره کشیدی نه زخمههای تبر
زمان چو حاکم تست و مکان چو معبر تومکان نیک گزین و زمان نکو بنگر
چنان شوی که مکان و زمان و اهل زماندگر نتاند کردن به فعل در تو اثر
تو تیره گردی از شب چو آینه گردوننه زردروی خزان گردی از هوا چو شجر