غزل شمارهٔ ۱۰۶۵
یا ربا این لطفها را از لبش پاینده داراو همه لطفست جمله یا ربش پاینده دار
ای بسی حقها که دارد بر شب تاریک ماهای خدای روز و شب تو بر شبش پاینده دار
هست منزلهای خوش مر روح را از مذهبشای خدایا روح را بر مذهبش پاینده دار
طفل جان در مکتبش استاد استادان شدستای خدا این طفل را در مکتبش پاینده دار
لشکر دین را ز شاهم شمس تبریزی ضیاستای خدایا تا ابد بر موکبش پاینده دار