بخش ۶۵ - خلاص یافتن کودکان از مکتب بدین مکر
سجده کردند و بگفتند ای کریمدور بادا از تو رنجوری و بیم
پس برون جستند سوی خانههاهمچو مرغان در هوای دانهها
مادرانشان خشمگین گشتند و گفتروز کتاب و شما با لهو جفت
عذر آوردند کای مادر تو بیستاین گناه از ما و از تقصیر نیست
از قضای آسمان استاد ماگشت رنجور و سقیم و مبتلا
مادران گفتند مکرست و دروغصد دروغ آرید بهر طمع دوغ
ما صباح آییم پیش اوستاتا ببینیم اصل این مکر شما
کودکان گفتند بسم الله رویدبر دروغ و صدق ما واقف شوید