بخش ۵ - بیان آنک خطای محبان بهترست از صواب بیگانگان بر محبوب
آن بلال صدق در بانگ نمازحی را هی همیخواند از نیاز
تا بگفتند ای پیمبر نیست راستاین خطا اکنون که آغاز بناست
ای نبی و ای رسول کردگاریک مؤذن کو بود افصح بیار
عیب باشد اول دین و صلاحلحن خواندن لفظ حی عل فلاح
خشم پیغمبر بجوشید و بگفتیک دو رمزی از عنایات نهفت
کای خسان نزد خدا هی بلالبهتر از صد حی و خی و قیل و قال
وا مشورانید تا من رازتانوا نگویم آخر و آغازتان
گر نداری تو دم خوش در دعارو دعا میخواه ز اخوان صفا