بخش ۲۰۰ - عذر گفتن کدبانو با نخود و حکمت در جوش داشتن کدبانو نخود را
آن ستی گوید ورا که پیش ازینمن چو تو بودم ز اجزای زمین
چون بنوشیدم جهاد آذریپس پذیرا گشتم و اندر خوری
مدتی جوشیدهام اندر زمنمدتی دیگر درون دیگ تن
زین دو جوشش قوت حسها شدمروح گشتم پس ترا استا شدم
در جمادی گفتمی زان میدویتا شوی علم و صفات معنوی
چون شدم من روح پس بار دگرجوش دیگر کن ز حیوانی گذر
از خدا میخواه تا زین نکتههادر نلغزی و رسی در منتها
زانک از قرآن بسی گمره شدندزان رسن قومی درون چه شدند
مر رسن را نیست جرمی ای عنودچون ترا سودای سربالا نبود