بخش ۱۳۷ - مکرر کردن قوم اعتراض ترجیه بر انبیا علیهمالسلام
قوم گفتند ار شما سعد خودیتنحس مایید و ضدیت و مرتدیت
جان ما فارغ بد از اندیشههادر غم افکندید ما را و عنا
ذوق جمعیت که بود و اتفاقشد ز فال زشتتان صد افتراق
طوطی نقل شکر بودیم مامرغ مرگاندیش گشتیم از شما
هر کجا افسانهٔ غمگستریستهر کجا آوازهٔ مستنکریست
هر کجا اندر جهان فال بذستهر کجا مسخی نکالی ماخذست
در مثال قصه و فال شماستدر غمانگیزی شما را مشتهاست