شمارهٔ ۳۱۳

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انبگردانی۶ بیت

ز هرچه هست رخ ما از آن بگردانیکه از دو کون بر آن آستان بگردانی

مثال بلبل از آن شاخ گل که نتوانیبشاخ دیگر از آن آشیان بگردانی

بهار آمد و دور نشاط ما ساقیز ساغریست که در گلستان بگردانی

نه رسم شاهسواران بود که چون بینیفتاده بره از وی عنان بگردانی

بیک نگاه درین وادی ایصنم چه عجبز کعبه گر ره صد کاروان بگردانی

مکن جفا که نداری تو سنگدل دستیکه تیره آه من از آسمان بگردانی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وفاداری است. شاعر از معشوق می‌خواهد که از هرچه که هست، چهره او را برنگرداند و او را فراموش نکند. او به زیبایی بلبل و گل اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌توان از عشق واقعی دور شد. شاعر به بهار و شادی اشاره می‌کند و از ساقی می‌خواهد که قلبش را با عشق پر کند. همچنین، به رسم نجابت اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید از کسی که به او علاقه‌مند است، روی برگرداند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که با جفا، دل او را نشکند و بر دلتنگی‌اش افزوده نشود.