شمارهٔ ۱۱۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اراید۸ بیت

عزیزش دار چون گل هرچه در چشم تو خار آیدبجای خویش اگر سنگست اگر گوهر بکار آید

چه حاصل گر برون آید ز صد گرداب آن کشتیکه در گل می‌نشیند از میان تا برکنار آید

بود کشت محبت را چه خاک تلخ حیرانمکه گر کارند آنجا نیشکر حنظل ببار آید

من آن مرغم که سر در زیربال و پرزدل گیریبرون نارم رود گر صد خزان و صد بهار آید

ز شوق ناوکش خون شد دلم ای بخت امدادیکه ترکش بسته بهر صیدم آن عاشق شکار آید

فغان از شوقت ای گل کز تن آید گر برون جانممحالست اینکه از جانم برون این خارخار آید

خطت گر سر زد و شور من افزون شد عجب نبودشود دیوانه‌تر دیوانه چون فصل بهار آید

کند گر باده با این سرگرانی در قدح ساقیبه لب مشتاق جانم دانم از رنج خمار آید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و احساسات عمیق عاشقانه است. شاعر با تشبیه معشوق به گل، نشان می‌دهد که حتی اگر زیبایی‌های عشق با ناگوارهایی همراه باشد، ارزشمند است. او از چالش‌ها و سختی‌های عشق سخن می‌گوید و به درد و رنجی که از شوق معشوق تحمل می‌کند، اشاره می‌کند. شاعر همچنین به پیوند ناگسستنی بین سرنوشت و عشق اشاره دارد و بیان می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند او را از این احساس دور کند، حتی اگر در زندگی با مشکلاتی رو به‌رو شود. در نهایت، او به زیبایی و شوقی که از معشوق دریافت می‌کند، تأکید می‌کند و می‌گوید که این عشق او را دیوانه کرده است.