بخش ۳۰ - کشته شدن بلال بدست نسناس زنگی گوید

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۸ بیت

بدو گفت کای زنگی دیو چهربگیری زمن دستبردی بدهر

چنانت ز میدان فرستم بدرکه بر تو بگریند مام و پدر

بگفت این و برداشت گرز کشنبغرید ماننده اهرمن

بزد بر سر گرد نسناس تیزمر آن گرز کین همچو الماس تیز

فتاد از بر فیل بر خاک خواربه یک گرز برگشت از کارزار

چو هیتال دید آن رقیب سپاهکه شد کشته بلال در رزمگاه

ز سر شهپر خسروی برگرفتببارید خون دست بر سر گرفت

چو برگشت بخت از من خاکسارچو شد کشته بلال خنجر گزار

خلاصه

هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف نبردی پرداخته که در آن یکی از شخصیت‌ها (زنگی دیو) به دیگر شخصیت‌ها چالش می‌کند. او با تهدید ابراز می‌کند که او را به شدت مجازات خواهد کرد و چنان ضربه‌ای به او خواهد زد که والدینش برایش اشک خواهند ریخت. سپس شخصیت دیگری با دلاوری و قدرت، با ضربه‌ای محکم به دشمن حمله می‌کند و او را از میدان جنگ به زمین می‌زند. در اینجا، او به مرگ یکی از خانواده‌های رقیب (بلال) در میدان جنگ اشاره می‌کند و حسرت و ندامت او را از کشته شدن یک همراهش نشان می‌دهد. این ابیات به نبرد، شجاعت و غم ناشی از از دست دادن عزیزان می‌پردازند.