شمارهٔ ۳۸۹
گر پردهٔ گردون ز سرشگم نکشد نممیسوزمش از صاعقه آه به یکدم
گر سر فنی از تن چون موی من ای شوخمهرت ز دل من سر موئی نشود کم
چون موی توام در دو جهان روی سیه بادگر یک سر موی تو فروشم به دو عالم
گر دم به دمم گریه گلو گیر نگردددر نه فلک آتش زنم از آه دمادم
ای جای دلنشین تو مهمان سرای چشمیک دم چراغ دل شو و بنشین به جای چشم