شمارهٔ ۳۵۴

گوش کردن سخنان تو غلط بود غلطرفتن از ره به زبان تو غلط بود غلط

از تو هر جور که شد ظاهر و کردم من زارحمل بر لطف نهان تو غلط بود غلط

من بی‌نام و نشان را به سر کوی وفاهرکه می‌داد نشان تو غلط بود غلط

با خود از بهر تسلی شب یلدای فراقهرچه گفتم ز زبان تو غلط بود غلط

تا ز چشم تو فتادم به نظر بازی منهر کجا رفت گمان تو غلط بود غلط

در وفای خود و بدعهدی من گرچه رقیبخورد سوگند به جان تو غلط بود غلط

محتشم در طلبش آن همه شب زنده که داشتچشم سیاره فشان تو غلط بود غلط