شمارهٔ ۵۲ - ایضاً در میلاد با سعادت حضرت صاحبّ الزّمان علیه السلام
ای منتظران مژده که آمد گه دیداربر بام برآئید که شد ماه پدیدار
از خانه درآئید که جانان ز ره آمدجان پیشکش آرید که زر نیست سزاوار
آن شاهد غیبی که نهان بود، به پردهاز پرده به بزم آمد و از بزم به بازار
باز آمد و از رنگ رخ و جلوه ی بالاششد کلبه ی ما رشک چمن غیرت گلزار
از شهد لب و شور دل آشوب کلامشعالم شکرستان شد و آفاق نمکزار
برخاست شمیم خوش آن طره ی مشکینیا قافله ی مشک رسیده است زتاتار
تا باد گذر کرده به چین سر زلفشآفاق معطر شده چون طلبه ی عطار
ای شیخ مکن منع من از عشق نکویانکز منع توام حرص فزون گردد و اصرار
از سبحه و دستار مرادی نتوان یافتمقصد مطلبی، طره ی دلدار به دست آر
با ما مکن از سبحه و دستار حکایترندانه سخن گوی ز زلف و رخ دلدار
عید است نگارا، پی شیرینی احباببگشا به شکر خنده لب لعل شکربار
در گلشن عالم گل بی خار نباشدغیر از رخ خوب تو که باشد گل بی خار
گر ماه کله دار بود، سرو قبا پوشتو سرو قبا پوشی و تو ماه کله دار
لعلت می جان پرور و خمار تو و منهم طالب می هستیم و هم طالب خمار
روی تو گل تازه و گلزار تو و منهم عاشق گل هستیم و هم عاشق گلزار
هر سال بهار ار چه بسی نغز و نکو بودامسال نکوتر بود از، پار و، زپیرار
عید است و بود مولد مسعود شه کلهم نام شهنشاه رسل، احمد مختار
شاهنشه دین حجت موعود که باشدبر قافله ی کون و مکان، قافله سالار
هم آمر و هم ناهی و هم ناهی و هم صاحب امر استهم قادر و هم عالم و هم فاعل مختار
از یمن قدوم وز پی طوف حریمشگردیده زمین ساکن و گردون شده دوار
آن شمس ولایت که فروغی است از او مهرشد مه شعبان، بگه نیمه نمودار
در طور جهان کرد تجلی چو جمالششد شش جهت از نور رخش مطلع انوار
آثار جمالش همه جا گشته هویدااز فیض طلوعش همه کس گشت خبردار
نادیده جمالش همه دادند بدو، دلکردند به نیکویی رویش، همه اقرار
بابش زعرب باشد و هستش زعجم مامآن فخر عرب ذخر عجم نخبه ی ابرار
هادی امم، مظهر حق، مهدی موعودآن قائم غایب، زنظر، واقف اسرار
چون جان به تن و عقل به سر، نور بدیدهپیدا است بر غلق و نهان است زانظار
یک شمه زاوصاف جمیلش نتوانندخلق دو جهان یک سره گردند اگر یار
سر رشته ی کارم شده از کف، مددی کنای در کف فیاض تو سر رشته ی هر کار
دیوان «محیط» از شرف منقبت شاهشد حرز تن و جان و دل و دیده ی احرار