شمارهٔ ۳۳ - در نعت حضرت رسالت پناه صلی الله علیه و آله و سلم
سه چیز اهل طلب را بود نشان سعادتخلوص نیت و قلب سلیم و صدق ارادت
نه بندگی است که مر، دوری است و نفس پرستیزبیم دوزخ و شوق جنان کنی چو عبادت
طبیعت سبعی غالب است تا به نهادتگمان مبر که سوی آدمی و اهل سعادت
دل شکسته به دست آر و درد عشق که گردددلت مقام حق و آیدت خدا به عبادت
زحال عیسی و قارون پدید گشت که تن رابرد به چرخ تجرد، کشد به خاک زیادت
غم فراق توام کشت و زنده کرد وصالتفراق و وصل تو آمد، دلیل موت و اعادت
کجا قبول شود دعوی خدای پرستیاز آن که نفس پرستی نموده شیوه و عادت
نبود نام زآدم که بود سید بطحانبی خاتم و بودش به کائنات سیادت
بدان رسیده که خوانند غالیش چو نصیریز بس که شاهپرستی «محیط» را شده عادت