شمارهٔ ۲ - فی ولادة مولانا امیرالمؤمنین علیه السلام
بوی گل و سنبل است یا که هوای بهار؟زمزمۀ بلبل است یا که نوای هزار؟
نفحۀ روح القدس می رسد از بزم انسیا که نسیم صبا می وزد از کوی یار؟
صفحۀ روی زمین همچو بهشت بریناز چه چنین عنبرین؟ وز چه چنین مشکبار؟
لالۀ خودرو برست، ژاله برویش نشستبوی خوشش کرد مست هر که بدی هوشیار
چرخ مرصع کمر چتر ملمع بسرگوهر انجم کند بر سر مردم نثار
هم به بسیط زمین، پهن بساط نشاطهم به محیط فلک، سور و سرور استوار
صبح ازل میدمد که افق لم یزلشام ابد می رمد از دم شمس النهار
مظهر غیب مصون مظهر مافی البطوناز افق کاف و نون سر زده خورشیدوار
مالک ملک وجود، شمع شبستان جودشاهد بزم شهود، پرده گرفت از عذار
از افق لا مکان عین عیان شد عیانقطب زمین و زمان کون و مکان وامدار
روح نفوس و عقول اصل اصیل اصولنفس نفیس رسول خسرو والاتبار
دافع هر شک و ریب، پاک ز هر نقص و عیبفالق اصباح غیب از پس شبهای تار
ناظم سر و علن بت فکن و بت شکنغرۀ وجه الزمن درۀ رأس الفخار
شاخۀ طوبی مثال، در چمن اعتدالماه فروزان جمال، در فلک اقتدار
قبۀ خرگاه او قبلۀ اهل کمالپایۀ درگاه او ملتزم و مستجار
طفل دبستان اوست حامل وحی الهبلبل بستان اوست پیک خداوندگار
قاسم ارزاق کیست؟ ریزه خور خوان اوقابض ارواح کیست؟ بندۀ فرمانگذار
صاحب تیغ دو سر، طور تجلای حقبرد بیک جلوه از سینۀ سینا قرار
نیر انجم خدم تافت ز اوج حرمشد ز حضیض عدم نور وجود آشکار
گوهر بحر قِدم از صدف آمد برونفلک محیط کرم در حرم آمد کنار
کعبه پر از نور شد، جلوه گه طور شدسر «انا الله» ز «نور» گشت عیان، نی ز «نار»
مکه شد از بوی او رشک ختا و ختنوز چمن روی او گلشن دارالقرار