شمارهٔ ۲۸۴

۵ بیت

خلقی به سر ره که خرامان بدر آییآید ز فریب تو که پنهان بدر آیی

خواهی که شود دست ز دامان تو کوتاهکز خانه چو گل بر زده دامان بدر آیی

تا سازی‌ام آزرده، بپرسی خبر غیراز جذبه عشقم چو شتابان بدر آیی

شب خلق به خواب خوش و من بر سر هر کویکز بزم که سرمست و غزلخوان بدر آیی

رفتی که شوی شاد ز جان دادن میلیمن در غم آنم که پشیمان بدر آیی