شمارهٔ ۲۸۱

۵ بیت

قصدم به غمزه ستم‌انگیز می‌کنیهر دم به خون من مژه را تیز می‌کنی

دل داردم به جان ز تپیدن، عجب خوش استگر فکر او به غمزه خونریز می‌کنی

نومیدی‌ام ببین که به کین می‌دهم قراربا من چو جنگ مصلحت‌آمیز می‌کنی

افسرده چون شوم ز تو، کز یک نگاه گرمبازار آرزوی مرا تیز می‌کنی

میلی دمد گیاه بلا از زمین عشقچون رو درین زمین بلاخیز می‌کنی