شمارهٔ ۲۵۷

۵ بیت

گریزم از تو دم خشمگین رسیدن توکه ناامیدی‌ام افزون شود ز دیدن تو

عنان کشیده چو از دور بینمت،‌ میرمکه بهر قتل که باشد عنان کشیدن تو

چو بی‌خبر ز سگان تو آمدم پیشتمرا بسوخت خجل گشتن و رمیدن تو

دلا به حالت مرگم،‌ ترا بشارت بادکه بعد ازین، بود ایام آرمیدن تو

کفایت است چو یک زخم او ترا میلیچراست از پی تیغ دگر تپیدن تو