شمارهٔ ۲۲۶

۵ بیت

از بس که بزم مهر و وفا گرم کرده‌امبازار التفات ترا گرم کرده‌ام

ایام، چون فتیله داغم تمام سوختتا همچو شمع، پیش تو جا گرم کرده‌ام

با من ز اعتماد وفا بر سر جفاستهنگامه جفا، به وفا گرم کرده‌ام

آن طفل را ز گرمی اظهار عاشقیدر عشوه با وجود حیا گرم کرده‌ام

خوبان، ترحمی! که چو میلی در آتشمتا اختلاط را به شما گرم کرده‌ام