شمارهٔ ۵۸ - صفت دلبر دیبا بافست
ای بت دیبا رخان به دو رخ دیباتا نکنی پاره پاره صد دل پر خون
رشته مگر عاشق است بر لب تو زانتافته داری همیش چون من محزون
ای دو لب تو عقیق و در دو عقیقتدو رده درست هر دو صافی و مکنون
باشد منظوم در برشته ولیکندر تو منظوم و رشته از در بیرون
در نه بر آن دو لب تو عاشق گشته ستچون که بپیچید اندر آن دو لبت خون