گنج

شمارهٔ ۵۹ - صفت یار به حج رفته بود

۳ بیت
به حج شدی و من از اندهان هجرانتبه گرد خانه تو گشته ام چو حاج دوان
تو ماه و مکه ز روی تو آسمان برینتو حور و کعبه ز روی تو روضه رضوان
رواست ار تو مرا می کشی به تیغ فراقاز آن که رسم بود در حج ای پسر قربان