شمارهٔ ۸۱
حسن تا دارد از حیا تعویذعشق را هم بود وفا تعویذ
آفت حسن و عشق چون موسیستهر دو را باید از حیا تعویذ
دم عیسی به ما نمود مگرزلفت آموخت بر صبا تعویذ
خاکساری پناه ما شده استداده عشقت به یاد ما تعویذ
بهر دل به ز داغ حرزی نیستمکن از جان خود جدا تعویذ
خیرخواهی فسون مار بلاستاین بود زهر این بلا تعویذ
تا توانی دعای یاران کنکه مرا گشته این دعا تعویذ
با دعا یار کن تصدق راتا شود چهره با قضا تعویذ
بهتر از راستی پناهی نیستاین بود در ره خدا تعویذ
من و میخانهای که مستانشهمه دارند از بلا تعویذ
همه را لازم است چون مجذوباز حیا حرز و از وفا تعویذ