شمارهٔ ۱۶۰
ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم
نکند تشنه کند جام جم و آب حیاتمگر آن آب که با یاد تو در کوزه کنم
یا رب اندیشه فردا نرود از یادمتا قناعت به همان قسمت هر روزه کنم
روز شنبه به کف آور می و تا جمعه بنوشتا خبردارت از این مهلت شش روزه کنم
بهر یک بوسه آن مغبچه ماهجبینبر در دیر مغان خدمت سی روزه کنم
تا به گنج گهرم شاه و گدا رشک برنددیده را بر در دل کاسه دریوزه کنم
باج درویشیم ار بلخ و بخارا ندهنددر ختن طاغیه را بر سپر موزه کنم
چون به توفیق خدا خون نکنم در دل خصممن که افطار به خون جگر از روزه کنم
اشک مجذوب اگر صبر کند من همه رالعل و یاقوت و عقیق و در و فیروزه کنم