شمارهٔ ۱۰۲

۱۰ بیت

مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز

از پیکرم هنوز کفی استخوان به جاستخواهی در آتش افکن و خواهی نشانه ساز

با قاصدم عتاب و اگر لطف میکنیتا می‌رسد به زودی زودش روانه ساز

باری به رغم غیر که هم‌دوش میروددستی به دوش من نه و مستی بهانه ساز

طول امل موافق طبع زمانه نیستگر ساز عیش میطلبی با زمانه ساز

قانع نشین و گوشه غم را به یاد دوسترشک هزار انجمن خسروانه ساز

خواهی که بر رخت در میخانه وا کنندروشن چراغ دیده از این آستانه ساز

عمر تو را فنا و عدم در میان گرفتیعنی تو کار هر دو جهان در میانه ساز

منعم مگر که توشه فردا به زر خریدسودی ز رشک نیست تو اشکی روانه ساز

مجذوب ترک صومعه و دام و دانه کنهر جا که خاطرت بکشد آشیانه ساز