شمارهٔ ۱۷ ۲ بیت چون با دل تو نیست وفا در یک پوستدر چشم تو یکرنگ بود دشمن و دوست بس بس که شکایت تو ناکرده بهسترو رو که حکایت تو ناگفته نکوست