گنج

شمارهٔ ۱۶

۲ بیت
هنگام صبوح، گر بت حور سرشتپر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هر چند که از من این سخن باشد زشتسگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت