گنج

شمارهٔ ۱۵

۲ بیت
با ماهرخی که زلف او چون شست استسرو سهی از رشک قد او پست است
گفتم: که یکی بوسه بده گفت: به چشمگفتم: نه به لب حواله کن کو مست است