گنج

شمارهٔ ۱۱۰

۲ بیت
دارم گه و بیگه ز کِه و مِه، کم و بیشنفع و ضر و خیر و شر ز بیگانه و خویش
این طُرفه که آن دوست چو دشمن مه و سالگوید بد و نیکم شب و روز از پس و پیش