شمارهٔ ۱۲۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ابم۹ بیت

ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم

از آن ساعت که دیدم جام رویشچو مویش روز و شب در پیچ و تابم

ندارم هیچ آرامی و خوابیکه چشم او ربود آرام و خوابم

گهی از ناله ام چون چرخ دولابکه از سرگشتگی چون آسیابم

بجای اشک خون میبارم از چشمنمان اندر جگر چون هیچ تابم

مرا عشقت چنان گم کرد از منکه من خود را اگر جویم نیابم

مرا عشق تو فانی کرد از منچو دید از خود بغایت در عذابم

چنان باقی شدم اکنون بعشقتکه بی عشق تو چیزی در نیابم

کنون از مغربی رستم بکلیکه از مشرق برآمد آفتابم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و حالتی که به خاطر معشوقش دارد، می‌پردازد. او از شدید بودن عشق و عذاب ناشی از آن صحبت می‌کند و می‌گوید که دیدن چهره معشوقش او را کاملاً خراب کرده و از آرامش و خوابش محروم کرده است. به شدت تحت تاثیر احساساتش قرار دارد و می‌گوید که عشق او او را گم کرده و حالتی از سردرگمی و درد در او به وجود آورده است. او به گونه‌ای توصیف می‌کند که وجودش تحت تأثیر عشق قرار گرفته و بدون عشق معشوق هیچ چیزی برایش معنا ندارد. در انتها، شاعر به دیدار آفتاب که نمایانگر عشقش است اشاره می‌کند.