شمارهٔ ۱۱۸
ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم
ما نسخه نامه اللهیمما گنج طلسم کائناتیم
هم صورت واجب الوجودیمهم معنی و جان ممکناتیم
هر چند که مجمل دو کَونیمتفضیل جمیع مجملاتیم
برتر ز مکان و در مکانیمبیرون ز جهات و در جهاتیم
ما هادی جمله علومیممحبوس نحیف را نجاتیم
کو مرده بیا که روح بخشیمکو تشنه بیا که ما فراتیم
ای درد کشیده ی دوا جویاز ما مگذر که ما دوائیم
چون قطب ز جای خود نجنبیمچون چرخ اگرچه بی ثباتیم
هم مغربیم و مشرق و شمسمه ظلمت و چشمه حیاتیم