شمارهٔ ۴۹

۷ بیت

کون جامع جسم و جان آدم استاوست جان وجان جسمش عالم است

جان او مرآت حسن لایزالقلب او میدان که عرش اعظم است

علم الاسما چو حق کردش عیانزان بر اسماء مسمی اعلم است

از تجلی جمال او جلالگاه غمگین است و گاهی خرم است

تا بود مجموعه هر دو جهاننور و ظلمت کفر و ایمان درهم است

هیچ نوعی بعد آدم نافریدزین جهت بر جنس آدم خاتم است

همچو کوهی خود ز خورشید جمالگاه افزون میشود گاهی کم است